Haifa: Reclaim the Contested City Through Open Collectives
Tutors: Socrates Stratis, Chrysanthe Constantinou
2017-18
The urban design studio investigates the role of architecture as an urban practice in supporting the production of the commons within contested, segregated urban environments like that of Haifa, Israel. The investigation focuses on designing a network of open collective areas in the city centre with the scenario of political conciliation among its Jewish and Palestinian population. The network supports new kinds of proximity between co-production and living. The foundation of the State of Israel 1947-1948 destroyed Palestinian cities, such as the centre of Haifa. Currently, a middle class of Palestinians is being established in the regional area of Haifa, claiming the city as their metropolitan space. However, the State of Israel and the Haifa municipal authority fail to recognize their right to the city. The ongoing conflict between Arabs and Jews in the Middle East has not allowed reconciliation.
Nevertheless, the urban design studio investigates urban imaginaries in the scenario of conciliation. It brings forward the active agency of urban space needed to sustain a potential political conciliation of Jews and Palestinians. More precisely, the urban design studio examines urban strategies that assemble a network of nodal points between existing residential areas, the port and the industrial area of the city.
The nodes host co-production and living, enacting new relations with their adjacent areas. The nodes incorporate the existing mobility networks (train and roadways) and armatures of water, such as the river. Negotiating with the network’s local and translocal dimensions was part of the students’ challenge.
Planting Seas
Team: Christos Italos, Eleni Tsimara, Georgia Giannakopoulou, Sophocles Stavrou
The “Planting Seas” project claims Haifa’s coastline as part of the seaweed production process. Contributing to the formation of collaborative practices among Palestinian and Jewish citizens might be an indirect objective in helping to decrease the social exclusion of Palestinians.
The project focuses on cultivating algae around the port area as a means of de-contamination of the sea of Haifa, contributing to the cleansing of the Mediterranean area, one of the most polluted seas on the planet. Later, the culture of the natural biofilters is transformed into a culture of algae with therapeutic properties. The production process becomes a mediator in the intermediate space of neighbourhoods where tensions are observed along the waterfront. A former pier is transformed into a linear public space along which new building typologies facilitate storage space, living and recreation.
Sym(bee)osis
Team: Anastasia Psoma,Aristophanes Hadjicharalambous, Egli Patsalidou, Michael Psaras, Theodora Tsatsou
{The term symbiosis describes the interaction between two organisms living in close correlation, equally beneficial.}
The “Urban Sym(bee)osis” project claims the contested city of Haifa in Israel and aims to transform it into a collective city. The goal is to establish a new beekeeper’s community in the core of the Hadar neighbourhood, an area of mixed communities with great potential for a new urban symbiosis. The project is located around the six Carmelit metro stations’ nodal points connecting the downtown area with Mount Carmel. The “Urban Sym(bee)osis” project reconstructs the existing neighbourhoods with a new programme while considering the blossom seasonalities. The primary apiary process will take place all over the mountain’s green pockets, using the existing trails as accessible network infrastructure for the beehives. “Urban Sym(bee)osis” expands the public territory through the apiary process to gain maximum urban interaction with the rest of the citizens. Every infrastructure becomes a shared space and a new architectural podium in the city, as the ground level remains open for the community and the city each time.
One ‘hidden’ topographical element of the area is the network of stairs that span along the hill. They create an exceptional condition that provides a communal open space close to the housing units where the community of beekeepers will be located. This new ecology of synergies will become the bridge between the natural and the urban environment, the connecting joint for the citizens and the bee community and, more importantly, the shared space between groups of citizens.
The habitable border
Team: Andreas Papaefthymiou, Despina Athanasiou, Vasiliki Papasoteriou
Through the study that has been performed at the city of Haifa, it has been noticed that the port covers a huge area as compared to the rest of the city, thus its delimited territory, in addition to the railway and the main highway, which are parallel to the railway, act an as obstacle between the city and the sea. The main objective of the project, is to “shrink” the port’s area along with the extension of the conceivable border of the city and the creation of a new city edge. Taking into consideration, Kevin Lynch ‘s theory, as far as the points that determine this imaginable map of a city, and taking into account all the in-between areas that arise and are currently out of the city’s urban fabric, we suggest the development of a habitable border with “double” infrastructures which will create new sources of attraction – new polarities - to the city and thus drive all attention to the port. More specifically, the project is being implemented in three areas, including the area of Al Atikah, the new Haifa center - Old Town - and the Wadi Salib. In all three areas, the latitudinal interventions are of a symbolic and critical importance to the city, as seen in the past, and through historical issues that have arisen; these resulted to the detachment of the Palestinian settlements from the city as a way to the gentrification of the city. Spatially, this is succeeded via the creation of border-lines, the design of the highway, and the strategic positioning of the railway. In contrast, in the proposed project, these boarders become “habitable” and the motive for the unification of the fragmented areas, and the integration of the marginalized population. The project is going to be established in two phases. Initially, new utilities and uses will be added such as workshops and handicrafts, supportive utilities and housing areas, and then the second phase will be finalized by the restructuring of the port’s borders and the establishment of new city polarities, which will act as the cause to incorporate the Palestinian population back in the city and thus conserve and support this nationality in Haifa.
Re-collect
Team: Andria Leontiou, Zoe Despina Papaeconomou
The purpose of our project is the creation of open collectivities through a community formation between craftsmen and farmers. The site located in Haifa, Israel it’s a part of the industrial area and the proposal takes place in the middle area between crafts and crops, in the limits of the highway and the existing buildings. This project considers the value of the surplus raw materials which already exist in the surrounding area so through recycling and reuse process, aims to encourage collectives between the two communities and the wider town. We recommend the creation of synergies between the two communities as a result to build infrastructures and configurate communal gardens and parks wanting to offer shared workshops and places of expression and meeting with each other to the surplus of space.
The permanence and volatility of the constructions are described on the basis of their materiality and structure, and defined according to the program. Τhe different heights of structures are determined depending on the use and function of the site. The infrastructures are placed at strategic points at the end of major roads and connected to each other by means of a planted axis. This axis with the recommended pedestrian network begins from the new station and ends up to the central collective place of the materials for recycling. The completion-finalization of the project will take place gradually depending on the needs and priorities of the users.
Sharing the surplus water
Team: Marios Ioannou, Georgia Ioakim, Anninos Nicolaou, Artemis Paraskeva
Με βάση τα ιστορικά δεδομένα το νερό υπήρξε ένα απαραίτητο και διεκδικήσιμο αγαθό. Ήταν λόγος για διαμάχες και καταπάτηση δικαιωμάτων μεταξύ των κρατών στα σύνορα του Ισραήλ. Δεδομένου της υφιστάμενης πολιτικής, χρησιμοποιούμε το νερό ως εργαλείο για να δημιουργήσουμε ένα παράλληλο σύστημα. Το περισσευόμενο νερό τροφοδοτεί τις κοινότητες με νέες υποδομές και υπηρεσίες σε στρατηγικά σημεία που υπάρχει ήδη συνύπαρξη ανθρώπων. Οι γκρίζες περιοχές είναι περιοχές όπου τα όρια ανάμεσα στις 2 εθνικότητες είναι θολά. Απώτερος σκοπός της κυβέρνησης είναι οι παλαιστίνιοι να κατοικούν σε μονοεθνοτικές κοινότητες που μπορούν να τους ελέγξουν πιο εύκολα. Έτσι το νερό μπορεί να λειτουργήσει ως ένα πολιτικό εργαλείο που θα διευρύνει τα όρια των γκρίζων κοινοτήτων. Η πρόταση μας αφορά 2 κατηγορίες υποδομών. Της μεγάλης κλίμακας που μέσω του δικτύου τροφοδοτεί της μικρής κλίμακας παρεμβάσεις που υποστηρίζουν την γειτονία. Μέσω της έρευνας που διεξάχθηκε παρατηρήσαμε πως ένα ποσοστό νερού της τάξης των 5000 κ.μ περισσεύει καθημερινά στην πόλη. Συλλέγουμε το περισσέυομενο νερό από τις δεξαμενές της πόλης σε μια νέα δεξαμενή που τοποθετείται πάνω στο βουνό Carmel. Το νερό μεταφέρεται από την δεξαμενή μέσω κύριου αγωγού που τοποθετούνται κατά μήκος της της γραμμής του υπόγειου τρένου και παράγει υδροηλεκτρική ενέργεια στο κατώτερο σημείο. Έπειτα το νερό διαχέεται προς τις γκρίζες ζώνες. Αρχικά καταφθάνει στην οδό Masada, πυκνοκατοικημένη περιοχή που χαρακτηρίζεται από τρείς παράλληλους αυτοκινητόδρομους χωρίς τις κάθετες συνδέσεις παρά μόνο κάποιοι πεζόδρομοι. Το Δίκτυο του νερού ενδυναμώνει τη σχέση ανάμεσα στα δίκτυα περάσματα. Στη δεύτερη περιοχή όπου χαρακτηριστικό είναι η κύρια εμπορική λεωφόρος Ha-Nevi’im Street, η δόμηση γύρω από τη λεωφόρο είναι αρκετά πυκνή αλλά και το όριο καθορισμένο από τα κτήρια κατά μήκος της. Σε μερικά αστικά κενά κοντά στη λεωφόρο στις κοινότητες, τοποθετούνται αλλά και στη πλατεία παρεμβαίνουμε με ένα δημόσιο λουτρό. Οι παρεμβάσεις αποσκοπούν στην διεύρυνση των ορίων της λεωφόρου της λεωφόρου μαζί με τα αστικά μπλοκ. Τελευταία περιοχή είναι η οδός Wadi Nisnas. Ένας παράλληλος κύριος άξονας που υπάρχει το πολιτιστικό κέντρο και το κέντρο κουλτούρας. Παρεμβαίνουμε στις κάθετες συνδέσεις για να επαναπροσδιορίσουμε μια νέα δυναμική στο δίκτυο στους δύο παράλληλους δρόμους. Σε μια κάθετη κοντά στο πολιτιστικό κέντρο τοποθετείται ένα δημοτικό κολυμβητήριο. Οι τρείς νέες δημοτικές υποδομές γήπεδο ποδοσφαίρου, λουτρό , κολυμβητήριο τοποθετούνται σε στρατηγικά σημεία στις γκρίζες περιοχές. Αρχικά λαμβάνουν το περισσευόμενο νερό το επεξεργάζονται και στην συνέχεια το στέλνουν στις γειτονιές για να υποστηρίξουν τις υποδομές στους χώρους εστίασης, πλυντηρίων ρούχων, καλλιέργειας. Αυτό έχεις ως αποτέλεσμα την πρόσβαση υπηρεσιών σε κοινότητες μέσω ενός αόρατου δίκτυού με αρχή (την δεξαμενή) μέσο (δημοτικές υποδομές) και τέλος (υποδομές).
Observing Haifa
Team: Maria Lagoudi, Georgia Hadjigeorgiou, Milto Petrou
Η εργασία εστιάζει στην ομαλή επανένταξη της μολυσμένης βιομηχανικής περιοχής της Χάιφα στον ευρύτερο ιστό της πόλης και να αποτελέσει την βάση στην οποία θα μπορούσαν να στηριχθούν μελλοντικά σχέδια. Παράλληλα ενισχύεται η προσπάθεια για απομάκρυνση των πηγών ρύπανσης που αποβλέπει στην εξασφάλιση της υγείας και της ασφάλειας της περιοχής. Ο κόλπος της Χάιφα είναι ένα κέντρο βαριάς βιομηχανίας, που ασχολείται κυρίως με την επεξεργασία πετρελαίου και χημικών ουσιών. Αναγνωρίζοντας το θετικό αντίκτυπο της βιομηχανίας σε διάφορους τομείς της πόλης δεν αναιρείται η βιομηχανική ζώνη αλλά αξιοποιείται ως μέσο παραγωγής. Εστιάζοντας όμως στα αρνητικά προβλήματα που επηρεάζουν την μόλυνση του εδάφους και την υγεία του πολίτη γύρω από αυτήν, η πρόταση σε συνεργασία και με άλλους φορείς προσπαθεί να προσαρμόσει ένα σχέδιο για απορρύπανσή του εδάφους.
Δηλαδή για να πετύχουμε αυτό το σχέδιο απορρύπανσης, διαπραγματευόμαστε ένα χώρο, ένα σημαντικό κομμάτι τις βιομηχανικής περιοχής όπου είναι η επικράτεια του Ποταμού και της Βιομηχανίας. Σε αυτήν την επικράτεια εγκαθίσταται ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα απορρύπανσης που ταυτόχρονα υποστηρίζεται από υποδομές. Η Απορρύπανση επιτυγχάνεται μέσω καλλιέργειας συγκεκριμένων φυτών ( ηλιοτρόπιο και θλασπί), έτσι η καλλιέργεια αυτή αποτελεί ταυτόχρονα την έναρξη ενός ευρύτερου κύκλου επεξεργασίας. Όπως είπαμε συνεργαζόμαστε με συγκεκριμένους φορείς που ασχολούνται με την ίδια προβληματική (πχ. Εκκαθάριση ποταμού & γύρω περιοχές) και επίσης μέσα από την παραγωγή συνεργαζόμαστε με άλλους φορείς από Ισραήλ που παράγουν ηλιέλαιο από τα ηλιοτρόπιά. Ακόμα μετά την απορρύπανση θα παραμείνουν γραμμικά μονοπάτια και ποδηλατοδρόμοι με κάποια ξέφωτα όπου διαμορφώνουν πλατείες με δενδροφυτεύσεις κατά μήκος του ποταμού και γύρω τη Βιομηχανίας φύτευση για οποιαδήποτε μεταβολή προς μόλυνση ξαναδημιουργηθεί γύρω από αυτήν.
Συνοψίζοντας θεωρούμε πως θα εξασφαλίζει σταδιακά ένα πιο αειφόρο μέλλον και θα ξανά εγκαθιδρύσουν την περιοχή ως σημαντικό παράγοντα στην υπόλοιπη πόλη. Μέχρι τώρα η βιομηχανική περιοχή είναι σχεδόν αποκομμένη από την υπόλοιπη πόλη. Άμεσα η έμμεσα αυτό το πρόγραμμα είναι μια ευκαιρία για διεκδίκηση του χώρου, όπου επικρατεί η βιομηχανία, για να είναι ένα ενεργό κομμάτι της πόλης.
Re*
(Rethink, Rehabilitation, Reconciliation)
Team: Panayiotis Liasi, Andreas Michael, Zacharias Nicolaou, Valsamos Papagouras
Israel has been a powerful global medical destination in recent years. In Haifa, Rambam is one of Israel's largest medical centers - an international and local attraction center in which Israeli and Palestinian populations are hospitalized from other Israeli cities. Very important fact, is that Palestinians from West Bank cities are transported in many cases for hospitalization in Rambam.
Our project focuses specifically on this particular condition of healthcare networks that are used by both populations.
The proposal is based on the transformation of this network, using the recovery process as a catalyst, to create conditions that encourage the creative coexistence of patients - Palestinians and Israelis - and also, with the rest of the city's inhabitants. The basic strategy of the proposal is the programmatic and spatial breakdown of the recovery process from the rest of the medical campus into several strategic locations spread in Bat Galim’s area, where the Rambam Hospital is located. These infrastructures create, as a whole, a network of hybrid infrastructures that are used both by patients and by residents of the city.
These hybrid infrastructures host rehabilitation programs such as stadiums, outpatient clinics, physiotherapy centres, gyms as well as laboratories, as well as residences. Their location is at strategic points - on both sides of the network, within the boundaries of important pockets - such as the hospital and the military camp, at the subfill boundaries and in intermediate spaces of key importance. The infrastructure joins a new proposed pedestrian and bicycle path network.
In this way the recovery process becomes part of the neighborhood and everyday’s life, promoting the friction between patients and residents. This proposal seeks to discuss hospital infrastructure with the daily routine of the city and the patient-resident dialogue. Bat Galim, with Rambam, is a special example of neighborhood and hospital infrastructure, but it also shares various commons with other neighborhoods and medical infrastructures. With this in mind, strategies could also be applied to other similar medical centers, especially centers that already host or give access to care for Palestinian populations.
